Tuesday, February 24, 2009

သိကၡာခ်ျခင္း

မဂၢဇင္းတစ္ေစာင္ထဲက ေတြ႕လို႕ ျပန္ကူးတင္လုိက္တယ္။ မိတ္ေဆြတုိ႕ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါဦး။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဘာေျပာရမွန္း မသိဘူး။ အခ်ိဳ႕အခ်က္ေတြက ၾကားဖူးျပီးသားပါ။ အခ်ိဳ႕ အခ်က္ေတြကေတာ့ မၾကားဘူးေသးဘူး။ ေၾကာက္စရာၾကီးေတြ။ သိကၡာခ်ျခင္းရဲ႕ ေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ မသိေသးတာေတြ ရွိဦးမယ္။ သိတဲ့သူမ်ား ဖတ္မိရင္ ေျပာသြားၾကပါဦးခင္ဗ်ာ။

၁။ အမွတ္တကယ္ ရဟန္းအျဖစ္ျဖင့္ မေနလိုျခင္း
၂။ သတ္မွတ္ထားသည့္ သိကၡာခ်စကားလံုးမွန္ကန္ျခင္း
၃။ ပစၥဳပၸန္ကာလျဖင့္ ေျပာဆိုျခင္း
၄။ ႏႈတ္ျဖင့္ ပီသစြာ ဆုိျခင္း
၅။ ထိုေျပာဆိုေသာ စကားကုိ နားေထာင္သူမွာ လူသားစင္စစ္ ျဖစ္ျခင္း
၆။ နားေထာင္သူက ခ်က္ျခင္းနားလည္ျခင္း

သိကၡာခ်စကားလံုး ၂၆ လံုး

၁။ ဘုရားကုိ စြန္႕ပါ၏ (ဗုဒံၶ ပစၥကၡာမိ)
၂။ တရားေတာ္ကို စြန္႕ပါ၏ (ဓမၼံ ပစၥကၡာမိ)
၃။ သံဃာေတာ္ကုိ စြန္႕ပါ၏ (သံဃံ ပစၥကၡာမိ)
၄။ ရဟန္းသိကၡာကို စြန္႕ပါ၏ (သိကၡံ ပစၥကၡာမိ)
၅။ ဝိနည္းေတာ္ကို စြန္႕ပါ၏ (ဝိနယံ ပစၥကၡာမိ)
၆။ ပါတိေမာက္(ဝိနည္းသိကၡာ ပုဒ္မာတိကာ)ကို စြန္႕ပါ၏ (ပါတိေမာကၡံ ပစၥကၡာမိ)
၇။ ဝနည္းသိကၡာပုဒ္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကို စြန္႕ပါ၏ (ဥေဒၵသံ ပစၥကၡာမိ)
၈။ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာကို စြန္႕ပါ၏ (ဥပဇၥ်ာယ္ ပစၥကၡာမိ)
၉။ ဆရာကုိ စြန္႕ပါ၏ (အာစရိယံ ပစၥကၡာမိ)
၁၀။ အတူေနတပည့္ကုိ စြန္႕ပါ၏ (သိဒိၶဝိဟာရိယံ ပစၥကၡာမိ)
၁၁။ အနီးေနတပည့္ကုိ စြန္႕ပါ၏ (အေႏၱဝါသိကံ ပစၥကၡာမိ)
၁၂။ ဥပဇၥ်ာယ္တူ ရဟန္းကို စြန္႕ပါ၏ (သမာႏု ဥပဇၥ်ာယကံ ပစၥကၡာမိ)
၁၃။ ဆရာတူတပည့္ကုိ စြန္႕ပါ၏ (သမာနာစရိယံ ပစၥကၡာမိ)
၁၄။ အတူေနသတင္းသံုးေဖာ္ကို စြန္႕ပါ၏ (သျဗဟၼစာရီ ပစၥကၡာမိ)
၁၅။ အကြ်ႏ္ုပ္ကုိ လူဝတ္ေၾကာင္ဟူ၍ မွတ္ပါေလာ့ (ဂိဟီတိ မံ ဓာေရဟိ)
၁၆။ အကြ်ႏ္ုပ္ကုိ ဥပါသကာဟူ၍ မွတ္ပါေလာ့ (ဥပါသေကာတိ မံ ဓာေရဟိ)
၁၇။ အကြ်ႏ္ုပ္ကုိ အရာမ္ေစာင့္၊ ေက်ာင္းေစာင့္ဟူ၍ မွတ္ပါေလာ့ (အာရာသိေကာတိ မံ ဓာေရဟိ)
၁၈။ အကြ်ႏ္ုပ္ကုိ ရွင္သာမေဏဟူ၍ မွတ္ပါေလာ့ (သမေဏေရာတိ မံံ ဓာေရဟိ)
၁၉။ အကြ်ႏ္ုပ္ကုိ တိတိၳ(မိစာၦဒိဌိဆရာၾကီး)ဟူ၍ မွတ္ပါေလာ့ (တိတိၳေယာတိ မံ ဓာေရဟိ)
၂၀။ အကြ်ႏ္ုပ္ကုိ တိတိၳတပည့္ဟူ၍ မွတ္ပါေလာ့ (တိတၳိသယသာဝ ေကာတိ မံ ဓာေရဟိ)
၂၁။ အကြ်ႏ္ုပ္ကုိ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ဟူ၍ မွတ္ပါေလာ့ (အသမေဏဟိ ဓာေရဟိ)
၂၂။ အကြ်ႏ္ုပ္ကုိ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရားသားေတာ္ မဟုတ္ဟူ၍ မွတ္ပါေလာ့ (အသက်ပုတိၱေယာတိ မံ ဓာေရဟိ)
၂၃။ ဘုရားသည္ ငါ့အတြက္ အက်ိဳးမရွိ၊ ေတာ္ျပီ တန္ျပီ။ (အလံ ေမ ဗုေဒၶန)
၂၄။ ဘုရားသည္ ငါ့အတြက္ ဘာလုပ္ဖို႕လဲ (ကိ ံႏုေမ ဗုေဒၶန)
၂၅။ ငါသည္ ဘုရားကုိ အလိုမရွိျပီ၊ ဘုရားသည္ ငါ့အတြက္ မလိုေတာ့ျပီ (နအေတၱာ ေမ ဗုေဒၶါန)
၂၆။ ငါသည္ ဘုရားလက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ျပီ (သုမုေတၱာ ဟံ ဗုေဒၶန)